ارگنومی چیست؟

نخستین بار در سال ۱۸۵۷ میلادی پژوهشگر لهستانی،وویجخ یستشنباوسکی (که در ایران آن را وجیسج جاسترزبوسکی نیز میخوانند) (۱۸۸۲–۱۷۹۹) اصطلاح ارگونومی را در مقالهای با عنوان «پیرامون ارگونومی: علم کار، بر اساس واقعیات به دست آمده از علم طبیعت» به کار برد.^[۲][۳]

طی جنگ جهانی دوم گروهی از روانشناسان، مهندسان،مردم شناسان و فیزیولوژیستها گرد هم آمدند تا مسائل طراحی و آموزشی را حل و فصل نمایند. در آن زمان، برای توصیف این نگرش مهندسی انسانی به کار میرفت. همزمان با رشد ارگونومی، انجمنهای حمایت کننده نیز پاگرفته و با گذشت زمان، گسترش یافتهاند.^[۴]